Van rups(je nooitgenoeg) tot vlinder. Transformatie in deze bijzondere tijd … wat kies jij?

shutterstock_73947103

Ik zag het niet aankomen …. ook mijn praktijk voor Kindigo therapie moet dicht. Juist nu, in een tijd waarin veel mensen hulp nodig hebben, het aantal zelfdodingen stijgt, de wachtlijsten steeds langer worden bij de GGZ en steeds meer mensen depressief en eenzaam zijn (en dit aantal neemt zorgwekkend toe met deze harde lockdown).

Pubers die niet meer willen leven. Thuiszitters met een schooltrauma. Kinderen met agressie en driftbuien die de veranderingen ten gevolge van wéér een lockdown niet aankunnen. Pasgeboren huilbaby’s, die overstrekken, niet slapen en gespannen zijn na het krijgen van de weeënopwekker tijdens de bevalling. Uitgeputte, overbelaste moeders die het niet meer gebolwerkt krijgen in de rol van moeder, juf, partner, dochter én werkneemster. Ik zie het de afgelopen week allemaal voorbij komen. En mijn antwoord op hun hulpvraag luidt: mijn praktijk is gesloten. Wij als complementair therapeuten, werkend op 2 meter afstand, zijn niet-essentieel, aldus de overheid.

Dit contrast deed me denken aan die bewuste maandag. Ik liep door ‘mijn’ prachtige studentenstad Maastricht. Het persbericht over het sluiten van niet-essentiële winkels was net als een bom ingeslagen. Uit het niets kwamen mensen als hamsters uit hun ‘holletjes’… alsof ze ‘op de bon’ nog even snel moesten hamsteren. Vol verbazing zag ik ellenlange rijen voor de chocolaterie ontstaan. De chocolaterie?! Ik wist niet wat ik zag … eerste ‘essentiële’ behoefte? Ik kreeg zo’n beeld van rupsje nooitgenoeg, maar dan in de vorm van een hamster als chocoholic.

Mijn verbazing werd nog groter. De volgende dag bleek dat in de akelig stille straten van Maastricht juist de chocolaterie nog open was. Wel chocola te verkrijgen maar geen hulp mogen verlenen…? Essentieel versus niet-essentieel?

Ik voel me woedend, ik voel me machteloos, ik voel me gefrustreerd, ik voel me down, ik voel zóveel onrecht, tenminste … als ik daarvoor kies.

Net zoals wijze uil Poehoe in mijn kinderboek ‘Prikkelstorm’ zegt: “je kunt maar een gedachte tegelijk hebben”.

Wat kies je?

Ik kies er niet voor om de duisternis te bestrijden. Dat wat je aandacht geeft groeit, ook als je strijdt. Dat geldt ook voor angst. Als je je verbindt met angst, wordt de angst alleen maar groter. Sterker nog: je wordt één met de angst. Angst blokkeert en je lichaam gaat in de overleefmodus.

Ik voeg liever licht toe. Ik verbind me met DANKBAARHEID, COMPASSIE, VERTROUWEN, LICHT, HOOP en vooral veel LIEFDE.

Mijn HART gaat uit naar al die ondernemers die hun zaak als sneeuw voor de zon zien verdwijnen: hun droom spat als een zeepbel uit elkaar. Maar ook naar gezinnen die financieel aan de grond zitten. Patiënten die alleen moeten sterven in het ziekenhuis. Thuiswerkers die tegen de muur omhoog vliegen. Ouderen die in alle eenzaamheid opgesloten zitten en al maandenlang achter de geraniums zitten te verpieteren. Artsen en verpleegkundigen die overuren draaien, trauma’s oplopen van al het leed dat ze zien in de ziekenhuizen en te maken hebben met agressieve patiënten en hun familieleden (omdat er beperkt bezoek mag komen). Ik voel COMPASSIE voor alle mensen die het niet makkelijk hebben. Zij kunnen LICHT en LIEFDE gebruiken.

Ik voel DANKBAARHEID voor alle artsen en verpleegkundigen. Zij blijven de marathon lopen ook al is de 42 km grens al lang overschreden. Zij verdienen de nobelprijs!

DANKBAARHEID en LIEFDE is er in overvloed, nu de afnemers nog …

Wat kies je?
Word jij de LIEFDEgever, de LIEFDEafnemer of kies je voor de duisternis?

Deze bijzondere tijd is een zuiveringsfase: alles wat het licht niet kan verdragen komt aan het licht. Echt alles. Dat geldt ook voor jouw innerlijke ongemakken, negatieve gedachten en onopgeloste pijn.

Het is cocoontijd: in alle stilte naar binnen keren … op zoek naar jezelf. Geen ruis meer om je heen, alleen maar jezelf. Wat kom je dan tegen? Word je blij van jezelf? Weet je wie je bent en wat je nodig hebt? Wat wil je met je leven? Ben je trouw aan jezelf? Als je nog 1 dag te leven hebt, heb je dan alles uit je leven gehaald?

Ben je een pleaser, laat je over je heen lopen, zit je in een slechte relatie, vind je je werk niet meer leuk en zorg je niet goed voor jezelf? Wanneer stop je hiermee? Wat moet er nú nog gebeuren om je naar binnen te laten keren?

De belangrijkste vraag die je jezelf mag stellen is: leef ik de beste versie van mezelf? Als we dit allemaal zouden doen, gaat het collectieve bewustzijn naar een hoger plan. We komen steeds dichter bij die ene bron … de bron van ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE. Er is geen enkel virus dat overleeft in deze bron.

Weet je wat je nodig hebt om de beste versie van jezelf te leven? Een krachtig immuunsysteem. Met een krachtig immuunsysteem sta je letterlijk en figuurlijk sterk in je schoenen. Je zult stralen als nooit tevoren. Hoe mooi is het om te weten dat je hier zelf verantwoordelijk voor bent. Met andere woorden: je kunt het heft in eigen handen nemen. Je kunt je dagelijks voeden op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel niveau.

Wat kies je?
Kies je voor ongezonde of voor gezonde voeding (fysiek niveau)?
Kies je voor angst of voor liefde (emotioneel niveau)?
Kies je voor negatieve of voor positieve gedachten (mentaal niveau)?
Kies je voor de ik-verstop-me-tactiek of voor jezelf zijn (spiritueel niveau)?

Het zal niet altijd makkelijk zijn om de keuze te maken die jouw ziel voedt. Het pad van groei gaat immers gepaard met groeipijn. Het is echter wel de ‘mooiste’ weg die kunt gaan: de weg van het hoofd naar het hart, oftewel van angst naar liefde.

Ik wens je rust om in alle stilte te cocoonen
Ik wens je kracht om positief te blijven
Ik wens je vertrouwen om hoop te houden
Ik wens je dankbaarheid voor dat wat er (wel) is
Ik wens je LIEFDE om je draagkracht te voeden
Ik wens je veerkracht om het licht in jezelf te vinden

Ik wens je een inspirerende transformatie van rups tot prachtige vlinder …

HARTegroet,
Karin

NB: 1 dag na het verschijnen van dit blog heeft het Ministerie van VWS schriftelijk bevestigd dat niet-contactberoepen weer aan het werk mogen. Mijn praktijk is weer OPEN … voel je welkom!

 

Karin_JanssenDrs. K.M.W. (Karin) Janssen studeerde Geneeskunde aan de Universiteit van Maastricht. Ze verdiepte zich in tal van andere geneeswijzen. Ze pleit voor holistische geneeskunde: er is zoveel meer mogelijk na of naast het reguliere circuit. Vanuit die passie ontwikkelde ze de Kindigo® therapie. Gedurende ruim 20 jaar heeft zij een praktijk in Son (nabij Eindhoven). Ze behandelt zowel volwassenen als kinderen: www.renascor.nl.

Karin is auteur van het boek ‘Kinderen bewust (op)voeden’, ‘Overprikkeling bij Kinderen’ en ‘Prikkelstorm’ (een boek speciaal voor kinderen).
www.kinderenbewustopvoeden.nl
www.overprikkelingbijkinderen.nl
www.prikkelstorm.nl

Wil je als eerste op de hoogte zijn van een nieuw blog? Voel je welkom bij de Facebookgroep ‘Kinderen bewust (op)voeden’. Aanmelden kan via deze link

Disclaimer

 

Onze hond zit aan de wiet :-)

20170613_172735

We hebben een teckel: lekker eigen-WIJS, lief en ook heel gevoelig. Als een WIJZE Boeddha lag hij als pup tussen de andere pups. Althans zo verwoordde het baasje zijn gedrag: hij maakte zich nergens zorgen om, liep niet voorop en was helemaal ZEN. Het baasje vond hem de perfecte match voor ons. En wij boffen met Lucky!

Continue reading

Senna (8 jaar): “ik ben soms anders en soms eenzaam. Ik heb een boodschap voor de mensen”

shutterstock_177968

Het verhaal van Senna (8 jaar) komt uit het derde deel van mijn boek ‘Kinderen bewust (opvoeden)’. Senna verwoordt haar belevingswereld.

Ik vind mezelf niet speciaal. Ik ben gewoon mezelf. Ik voel me soms wel anders. Omdat de juf en ook andere kinderen mij niet begrijpen. Dan voel ik me verdrietig. En soms ook eenzaam. Ik wil rust in de klas. De juf snapt niet dat het zo’n herrie is voor mij. Het is echt veel te druk in de klas. Ik kan me dan niet goed concentreren. Mijn hoofd klapt soms uit elkaar. Maar dat gebeurt niet echt, hoor. Continue reading